FOR ALL EVIL UNDER THE SUN

 

ทรายสัญญากับตัวเองเอาไว้

ว่าต่อไปนี้หลังจากจบงานใหญ่เมื่อไหร่ ต้องเขียนความประทับใจเอาไว้ จะได้ไม่ลืม

 

เพราะว่าทรายชอบการทำงานเป็นทีมมาก ถ้าลืมรายละเอียดดีๆไป คงเสียดายที่มนุษย์สามารถมีความทรงจำได้

 

และทุกครั้งที่ได้อ่านเรื่องราวที่บันทึก...พลัง ในวันนั้น ก็จะกลับมาหาทราย

 

 

ถ้าหากถามว่านี่ทรายกำลังพิมพ์ให้ใครอ่านอยู่ กลุ่มเป้าหมายหลักคือ Staff Stage IRPUS 51 รวมถึงพี่เพชร พี่ยัว พี่บิล(ที่บังอาจเรียกทรายว่าพี่)

ความจริงถ้าหากคนอื่นมาอ่านด้วยก็ดี...แต่เกือบ 20 ชีวิตข้างต้น คือกลุ่มเป้าหมายหลัก

 

หลงเข้ามาแล้วก็อ่านซะละกันนะ (ซวยแล้วล่ะ บล็อกของสคริปไรเดอร์ ซะด้วย...ยาว)

 

...

 

ถ้า ไปห้างแห่งหนึ่งแล้วเห็นว่าที่ชั้น G จัดงานอยู่

อย่างแรกที่ทำกันคืออยากรู้ว่าจัดงานอะไรใช่ไหม?

แล้วอย่างที่สองละ?

 

ทรายน่ะ...จะขึ้นไปที่ชั้น 2 แล้วมองลงมา

กวาดสายตาหาคนใส่ชุดสีดำที่ถือวอล์เดินไปมาอยู่

 

เพราะทรายเคยสำผัสงานตรงนั้นแล้ว จึงรู้ว่า

ในงานที่มีผู้คนจอแจมากมายอย่างสนุกสนาน...ยังมีคนที่ทำงานอย่างวุ่นวายอยู่

ในวอล์นั้น มีเสียงคนคุยงานกันอยู่

...

สำหรับทรายแล้ว เป็นภาพที่สวยงามมากเลย

ทุกคนพยายามให้ทีมเฮฮา แต่ก็ครุ่นคิด จิตตก

แต่ก็พยายาม

พยายามในหน้าที่ของตัวเอง เพื่อเพื่อนร่วมทีมคนอื่น

 

คนที่อยู่ในทีมเวิร์กต้องไม่ใช่เด็กเอาแต่ใจที่คอยให้ใครมาคอยดูแลเราถ้าทำอะไรผิดพลาด

 

"การเป็นคนของทีม ไม่ได้หมายความว่าจะต้องคอยพึ่งคนอื่น

ต้องพยายามด้วยตัวเอง

...

การที่เราช่วยเหลือทีมได้แค่ไหน

นั่นแหละ คือการทำงานเป็นทีม"

(จาก TEAM MEDICAL DRAGON 1)

 

รู้ไหมว่าเวลาทรายมองผู้หญิงสวยผู้ชายหล่อ...ทรายมองด้วยตา

แต่ถ้าคุณมองคนทำงานเป็นทีมด้วยตา คุณจะไม่รู้เลยว่ามันเป็นภาพที่สวยงามขนาดไหน

รับรู้ด้วยใจ ถึงความเหน็ดเหนื่อยและประสานพลังของทุกคน

ถึงแม้สต๊าฟจะตัวดำหน้าอัปลักษณ์...ภาพนั้นก็สวยมาก

 

รู้ไหม ทรายอยากเขียนบทเกี่ยวกับออกาไนซ์นะ

แต่มันเป็นงานที่ต้องการผู้กำกับ ต้องการPOST-PRODUCTION DIRECTOR ต้องการมือตัดต่อสุดเก่ง

ที่จะร่วมพาคนดูมีความรู้สึกร่วมไปกับความวุ่นวายของตัวเนื้อเรื่องได้

มันต้องเป็นเรื่องที่มันส์มากๆ

 

เรามาเข้าเรื่องกันดีกว่า

(เอ่าเวร ที่พูดมาข้างต้นนี่แค่บทนำนะ งานเข้าแล้วพี่น้อง อิอิ)

 

พี่เต๊าะ

ขอบคุณที่เสนองาน และให้เกียรติทรายขนาดนี้ สิ่งหนึ่งที่มนุษย์เราต้องการ คือ "การยอมรับ"

และพี่เต๊าะก็ยอมรับทรายในอายุที่ทรายเป็นอยู่

           หลายครั้งที่ทรายรู้สึกว่าทำตัวไม่น่ารักกับพี่เต๊าะเลย

ทรายเป็นคนดื้อมาก แต่ถ้ามีเหตุผลมาคานทรายก็จะหยุด

บางทีที่พี่เต๊าะเคยให้ทราย

          ทำนู่นนี่แล้วทรายก็จะร้องเถียงว่า "ทำไม" แต่พี่เต๊าะก็ไม่อธิบาย ทำให้คำถามทรายค้างอยู่อย่างนั้น สั้นๆห้วนๆ

แต่ทรายรู้ว่าที่พี่เต๊าะไม่ตอบ

          เพราะว่าพี่มีเรื่องนู่นนี่นั่นมากมายอยู่ในหัว อารมณ์พี่ก็ประมาณว่าอะไรก็ทำไปเท๊อะ

แต่พอถึงตรงช่วงเวลางงๆนั้น ทรายก็ลืมคิดถึงเรื่องของพี่

          แล้วก็ชอบถามขึ้นเสียงสูงว่าทำไมล่ะ ทำไม

มันเป็นกิริยาที่ไม่น่ารักจริงๆ การที่ทรายปากไว ทำให้ดูก้าวร้าว

แต่ทรายก็อยากให้พี่รู้เอาไว้ว่า

พี่เป็นคนเปิดโอกาส และทำให้ทรายภูมิใจในตัวเองหลายต่อหลายครั้ง

ขอบคุณค่ะ

 

พี่เพชร และ พี่ยัว

ทรายเป็นคนทำอะไร ทรายจะหวังผลตอบแทน

อย่างเช่น เงิน ความสามารถ เก่งขึ้น ทักษะ ความสบายใจ ความรู้สึกดี เครือข่ายที่กว้างขึ้น

 แต่พี่สองคนทำงานหวังอะไรกัน?

คนที่ทำงานการกุศล เค้ายังหวังให้โลกนี้ดีขึ้นเลย แล้วพี่หวังอะไรกัน?

 รู้ไหมคะว่าพี่

                         สองคนคือคนที่อยู่ในคติ "ทำงานโดยไม่หวังสิ่งตอบแทน" อย่างแท้จริง 

(ความจริงก็อาจมีคนอื่น แต่ทรายไม่ได้สัมผัสเค้าใกล้ชิดเหมือนพี่ทั้ง 2 นิหน่า)

ทำงานโดยไม่หวังอะไร พี่เอาพลังมาจากไหนเหรอคะ

ทำไม ถึงยอมทุ่มเท เอาชีวิตมาวุ่นวายกับสต๊าฟ

  มากมายด้วยเหตุผลที่ว่า "ก็ต้องทำ"

 พอทรายเห็นเหตุผลของพี่ ทรายนับถือพี่มาก

รู้ไหมคะว่างานของทรายต้องคอยทำให้ชีวิตมีพลังตลอด

 ต้องหาอะไรที่น่าประทับใจมาเติมไฟให้กับตัวเอง

 แต่พวกพี่มีไฟในตัวกันอยู่แล้ว

ทรายแบบ...โห...อารมณ์อ้าปากจะชมแต่พูดไม่ออกว่าจะกลั่นเป็นคำพูดออกมายังไง มันเป็นอย่างนี้นี่เอง

 

พี่กบ พี่อ้อ พี่อั้ม  

 (ความจริงทรายชอบเขียนเรียงคนมากกว่า แต่เมื่อยตูดแล้ว เก้าอี้แข็ง)

ทรายเลเวลอัพจากพี่ทั้งสามนะคะ

งานพวกนี้ต้องอาศัยความละเอียด ที่ทรายคิดว่าดูละเอียดเเล้ก็ยังเจอช่องโหว่อีกตั้งเยอะ

 ทรายเคยทำงานกับคนมาเยอะ รู้ตัวว่าในสังคมหลัก เมื่อทำานกับคนอื่นแล้ว ทรายเป็นคนที่มีบุคลิกเด่น...จนน่าหมั่นไส้

 ทรายจึงเรียนรู้ที่จะปรับตัวเพื่อที่จะอยู่ในสังคมคละกลุ่มกันไปไม่ให้ใครมาแอนตี้

(เพราะมันจะเป็นปัญหาในการทำงานทีหลัง)

แต่งานออกาไนซ์เนี่ย มันเป็นงานบ้าพลัง

เวลาไฟมันสปาร์กแล้วใครมันจะฉุดอยู่

 ทรายโวยวาย พูดมาก พูดไม่หยุด

ที่เกริ่นมาทั้งหมดนี้ ทรายต้องการจะบอกว่า

ทรายดีใจมากที่ได้ร่วมงานกับคนบ้าอย่างพวกพี่ (อ่าว)

จะบอกว่า

ด้วยตัวพี่เองก็มีบุคลิกที่คนอื่นมองว่า

                        แรงไง แต่มันแรงแบบพอดี เอาฮากลบให้ดูนุ่มขึ้นเข้าว่า

ทรายก็เลยเต็มที่กับทีมกลุ่มนี้ได้

...

ทรายคงจะไม่ปล่อยพวกพี่ไปหรอกนะ

                       คะ ยิ่งพวกพี่บอกว่าอย่าทิ้ง-อย่าลืมกันไป ทรายก็จะไม่ปล่อยไปหรอก

การที่ได้เจอคนในแวดวงเดียวกันและเข้ากันได้อย่างรวดเร็ว...เป็นสิ่งประเสริฐ เป็นความรู้สึกอยากขอบคุณพระเจ้า

แม้ไม่รู้ว่ามีอยู่จริงๆหรือไม่

 

พี่บิล

   พิมพ์ไปงั้นแหละ

 แค่จะคอนเฟิร์มว่าไม่ใช่ "น้องบิล"

...เป็นผู้หญิงตัวเล็กหน้าตาดีอ่ะ เดินทางเยอะๆ ระวังด้วย ชุดเอ็มซีก็ยิ่งอล่างฉ่างอยู่ งานนี้

         ต้องขอบคุณที่ยื้อเวลานะคะ...ไม่ใช่คนในไม่มีทางรู้เลยนะเนี่ย

 

เบียร์  

 ขอบคุณที่คอยส่งตอนดึก

ความแฟร์ๆทำให้ทรายทำงานด้วยอย่างสบายใจ ถ้าไม่ใช่เรื่องงานทรายก็คงไม่ได้เจอเบียร์เท่าไหร่หรอก เพราะต่าง

          คนก็ต่างบ้างาน วุ่นๆไม่ค่อยมีเวลาว่างเหมือนกัน...ถ้ามีรถขับกันสักทีก็ดีสิเน้อ...แกขายที่ซื้อรถเหอะว่ะ

 

แอน นีออน(อิอิ เรียกตามพี่กบ) หงส์ เอ  

 ทรายสารภาพนะ

ช่วงเวลาที่ทรายเห็นทุกคนจิตตกหลังเวทีตอนช่วงฉายภาพ หรือหงส์น้ำตาย้อยอ่ะ

ทรายก็ยังคงคิดว่านี่เป็นภาพที่สวยงามอยู่ดี

โอเค ในเวลาจริง มันแย่มากๆ หรือถ้าเอามาเล่าทีหลังกลายเป็นเรื่องตลก

แต่สำหรับทราย มันเป็นเรื่องที่งดงาม

ทุกคน พยายามทำให้ภาพขึ้นจอทั้งๆที่ไม่เห็นทางสว่างเลยว่าวันนี้จะสำเร็จไหม

แต่สต๊าฟยอมแพ้ไม่ได้ หนีกลับบ้านไม่ได้

ทุกคนเก่งมากเลยที่ไม่มีใครหนีมาหลังเวที

     ตอนที่ภาพยังไม่ขึ้นจอ ไม่มีใครทิ้งเวที

 เคารพในหน้าที่ของตัวเอง

เป็นจิตใจที่ยิ่งใหญ่มากนะสำหรับมนุษย์ตัวเล็กๆอย่างเราๆ

     ขอบคุณแอนที่ยอมช่วยทรายเสิร์ฟน้ำให้วิทยากรแทนทราย

 ขอบคุณเอที่ยอมทนร้อนลงไปรับคนถึงโรงรถทั้งๆที่เอาแน่เอานอนไม่ได้ว่าวิทยากรจะมาก่อนหลังยังไง

อย่าคิดว่าทรายบ๊องแล้ว เรื่องแค่นี้ทำเป็นอลัง

     ทรายเคยทำงานกับสต๊าฟหลายกลุ่ม

ไอ้เรื่องพวกนี้ เค้าเกี่ยงกันนะ

หลายคนเลยแหละที่คิดว่าเทน้ำ เรื่องเล้ก เทเองสิ จะเสียเวลาแค่ไหนกัน ชั้นก็มีงานของชั้นนะ

หรือชั้นไม่ชอบเผชิญหน้ากับผู้ใหญ่ ทรายทำเองเถอะ

หรือบ่ายเบี่ยงไม่ไปรับคนนอกตึกเพราะว่าร้อน

ซึ่งแบบอ้า...อยากจะวอล์ขอบคุณหลายๆทีตอนที่

ทุกคนช่วยทราย แต่วอล์แค่นี่พี่กบก็ว่าทรายมึนแล้ว

 (ตอนกินหมูกระทะ ทรายจำได้ เจ้าคิดเจ้าแค้น อิอิ)

 

น้องโบว์ ภัทร ไอซ์ แอม  

ครั้งนี้เป็นน้อง ครั้งหน้าจงเป็นพี่ เอาประสบการณ์ที่มีอยู่มาใช้ให้หมด

 ขอบคุณที่ทำงานมากมายขนาดนี้ทั้งที่เป็นครั้งแรก

                                 เห็นวันแรกตอนประชุม น้องอึนๆ พี่ก็คิดว่า จะไหวไหมว้า จะไหวไหมว้า

เพราะถึงคราวจริง มันจะวุ่นวายกว่านี้ยอะมาก

แต่ก็

                                 กลายเป็นน้องเริ่มมีบทบาทมากขึ้นทุกวันๆ

จากเด็กที่มึนๆ เป็นชมรมแม่บ้าน (อิอิ ล้อเล่น)

พอถึงวันจริง พี่ก็วุ่นวาย พยายามไม่ให้งานพลาด

แล้วพี่ก็รู้สึกได้ว่า พี่ไม่ยืนแบกงานอยู่คนเดียว พี่มีน้องๆปิง วัง ยม น่าน คอยซัพพอร์ตอยู่ด้านหลังเสมอ

 จึงทำงานได้สบายใจขึ้น

...สำหรับพี่ ทีมที่ดีไม่ใช่ทีมที่มีคนทำงานหลักๆอย่างเดียว แต่ต้องมีลูกทีมที่ทำให้ตัวหลักรู้สึกสบาย

                                  ใจเหมือนมีคนให้พิงหลังอยู่ตลอดเวลา และน้องก็อยู่ตรงนั้น

                                อยากให้รู้ว่า โลกจริงๆมีคนวีนลูกทีมเยอะมาก

เพราะเค้าต้องการให้อะไรมันได้ดั่งใจเขา แต่นั่นจะไม่ได้ใจลูกทีม และงานก็จะแย่ลงเรื่อยๆ 

สุดท้ายคนที่วีนนั่นแหละจะไม่รู้สึกวางใจใครให้ทำงานไหนๆได้

 น้องได้สัมผัสชีวิตทีมแล้วคงเข้าใจหัวใจคนเรา

หากวันหนึ่งได้เป็นใหญ่เป็นโต อย่าเผลอทำร้ายลูกทีมของน้องด้วยอารมณ์รุนแรง

มนุษย์ซื้อได้ด้วยใจและก็ไม่ใช่กระโถนรองรับอารมณ์

ถ้าหากน้องได้ใจลูกทีมมาแล้วก็จะรู้สึกว่าชั้นยังมีพวกเธอยืนหยัดอยู่ด้วยกันนะ

                               (ทำเป็นแก่แดดสอนเด็กเนอะ)

 พี่ยังไม่ได้ซื้อใจน้องเลย เพราะเพิ่งเจอกันก็ทำงานแล้ว

แต่พี่กลับรู้สึกว่ามีน้องๆคอยช่วยเหลือ

คงจะต้องขอผ่อนทีหลัง...มีเรื่องอะไรก็มาระบายได้นะ ถึงพี่หลับแล้วก็จะไม่มีงัวเงียไม่อยากฟังเลย เหงาก็นัดไปหา

                                แต่อย่ามาให้เลี้ยงข้าว ยืมตังค์ บอกแล้ว คนซื้อด้วยใจ (ไม่ใช่เงิน อิอิ)

 

จากทั้งหมดนี้ สรุปว่า

ทรายชอบทีมเวิร์ก

แต่

งานที่ทรายทำมันต้องมีคนที่แม่งเลวว่ะปะปนมาในทีมด้วย...มีทุกทีมเลยที่สัมผัสมา

แต่ทีมนี้ไม่มีอ่ะ ยังไม่เจอเลย เป็นครั้งแรกในชีวิต

ทรายเอาไปอวดได้เลยว่า

ทีมนี้แหละเป็น THE GREAT TEAMWORK#1 ในชีวิตทราย

 

ขอบคุณทุกคนค่ะ